Rada powiatu
Zarząd powiatu
Starosta
Starostwo Powiatowe
Podstawy prawne działania powiatu
Statut Powiatu Słupskiego
Regulamin Organizacyjny
Jednostki organizacyjne
Spółki prawa handlowego
Procedury i Wnioski
System Zarządzania Jakością
Informacje o Wydziałach
Sposób Załatwiania Spraw
Elektroniczna Skrzynka Podawcza
Wyszukiwarka Spraw
Dla niesłyszących   

MENU PODMIOTOWE

INSTRUKCJA   REDAKCJA   WWW   BIP.GOV

MENU TEMATYCZNE
Majątek powiatu
Budżet powiatu

Uchwały Rady Powiatu
Projekty Uchwał Rady Powiatu
Protokoły z sesji Rady Powiatu
Protokoły z komisji Rady Powiatu
Uchwały Zarządu Powiatu
Sprawozdania z działalności Zarządu
Sprawozdanie z działalności Rzecznika Konsumentów
Projekty Uchwał Zarządu Powiatu
Zarządzenia Starosty
Serwis Dziennika Ustaw
Serwis Monitora Polskiego
Serwis Dziennika Urzêdowego Województwa Pomorskiego
Zbiór aktów prawa miejscowego

Sposób stanowienia aktów prawnych
Projekty aktów normatywnych

Oświadczenia majątkowe
Strategie i plany rozwoju
Protokoły z kontroli
Plany kontroli
Kontrola zarządcza
Porozumienia zawierane przez powiat
Związki, stowarzyszenia i współpraca partnerska
Biuro Rzeczy Znalezionych
Organy Opiniodawczo - Doradcze
Przetargi
Ogłoszenia
Ogłoszenia-nieruchomości
Oferty pracy
Opłaty skarbowe
Rejestry, ewidencje i archiwa
Zasady dostêpu do informacji publicznej
Informacje publiczne nie zamieszczone w BIP
Ankieta oceny usług
Kodeks Etyki i ankiety
Informacja o przepisach dotyczących równego traktowania w zatrudnieniu

Plan rozwoju lokalnego Powiatu Słupskiego wraz z wieloletnim planem inwestycyjnym do roku 2013
Strategia rozwoju społeczno-gospodarczego Powiatu Słupskiego do roku 2011
Zawiadomienia i Decyzje
Środowisko
Nowy System Informacji O Środowisku
System Informacji O Środowisku
Wybory Samorządowe 2010
Rejestr zmian
Redakcja
Liczba odwiedzin: 1434278

INFORMACJA
o przepisach dotyczących równego traktowania w zatrudnieniu


Generalna zasada równych praw kobiet i mêżczyzn zawarta jest w art. 33 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm., sprost. Dz. U. z 2001 r. Nr 28, poz. 319) :

Art. 33

1. Kobieta i mêżczyzna w Rzeczypospolitej Polskiej mają równe prawa w życiu rodzinnym, politycznym, społecznym i gospodarczym.
2. Kobieta i mêżczyzna mają w szczególności równe prawa do kształcenia, zatrudnienia i awansów, do jednakowego wynagrodzenia za pracê jednakowej wartości, do zabezpieczenia społecznego oraz do zajmowania stanowisk, pełnienia funkcji oraz uzyskiwania godności publicznych i odznaczeą.

Szczegółowe rozwiązania prawne w zakresie obowiązku równego traktowania kobiet i mêżczyzn w zatrudnieniu oraz zakaz stosowania praktyk dyskryminacyjnych wynikają z podstawowych zasad prawa pracy zawartych w art. 112 i art. 113 Kodeksu pracy:

Art. 112
(równe prawa pracowników)


Pracownicy mają równe prawa z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków; dotyczy to w szczególności równego traktowania kobiet i mêżczyzn w zatrudnieniu.

Art. 113
(zakaz dyskryminacji)

Jakakolwiek dyskryminacja w zatrudnieniu, bezpośrednia lub pośrednia, w szczególności ze wzglêdu na płeŚ, wiek, niepełnosprawnośŚ, rasê, religiê, narodowośŚ, przekonania polityczne, przynależnośŚ związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientacjê seksualną, a także ze wzglêdu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy – jest niedopuszczalna.

Zakres stosowania obu wyżej wymienionych zasad prawa pracy został szczegółowo uregulowany w rozdziale IIa Kodeksu pracy – Równe traktowanie w zatrudnieniu:

Art. 183a
(zakaz dyskryminacji)

§ 1. Pracownicy powinni byŚ równo traktowani w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostêpu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych, w szczególności bez wzglêdu na płeŚ, wiek, niepełnosprawnośŚ, rasê, religiê, narodowośŚ, przekonania polityczne, przynależnośŚ związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientacjê seksualną, a także bez wzglêdu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy.

§ 2. Równe traktowanie w zatrudnieniu oznacza niedyskryminowanie w jakikolwiek sposób, bezpośrednio lub pośrednio, z przyczyn określonych w § 1.

§ 3. Dyskryminowanie bezpośrednie istnieje wtedy, gdy pracownik z jednej lub z kilku przyczyn określonych w § 1 był, jest lub mógłby byŚ traktowany w porównywalnej sytuacji mniej korzystnie niż inni pracownicy.

§ 4. Dyskryminowanie pośrednie istnieje wtedy, gdy na skutek pozornie neutralnego postanowienia, zastosowanego kryterium lub podjêtego działania wystêpują lub mogłyby wystąpiŚ niekorzystne dysproporcje albo szczególnie niekorzystna sytuacja w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostêpu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych wobec wszystkich lub znacznej liczby pracowników należących do grupy wyróżnionej ze wzglêdu na jedną lub kilka przyczyn określonych w § 1, chyba że postanowienie, kryterium lub działanie jest obiektywnie uzasadnione ze wzglêdu na zgodny z prawem cel, który ma byŚ osiągniêty, a środki służące osiągniêciu tego celu są właściwe i konieczne.

§ 5. Przejawem dyskryminowania w rozumieniu § 2 jest także:

1) działanie polegające na zachêcaniu innej osoby do naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu lub nakazaniu jej naruszenia tej zasady,
2) niepożądane zachowanie, którego celem lub skutkiem jest naruszenie godności pracownika i stworzenie wobec niego zastraszającej, wrogiej, poniżającej, upokarzającej lub uwłaczającej atmosfery (molestowanie).

§ 6. Dyskryminowaniem ze wzglêdu na płeŚ jest także każde niepożądane zachowanie o charakterze seksualnym lub odnoszące siê do płci pracownika, którego celem lub skutkiem jest naruszenie godności pracownika, w szczególności stworzenie wobec niego zastraszającej, wrogiej, poniżającej, upokarzającej lub uwłaczającej atmosfery; na zachowanie to mogą siê składaŚ fizyczne, werbalne lub pozawerbalne elementy (molestowanie seksualne).

§ 7. Podporządkowanie siê przez pracownika molestowaniu lub molestowaniu seksualnemu, a także podjêcie przez niego działaą przeciwstawiających siê molestowaniu lub molestowaniu seksualnemu nie może powodowaŚ jakichkolwiek negatywnych konsekwencji wobec pracownika.

 

Art. 183b
(naruszenie zasady równego traktowania)

§ 1. Za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, z zastrzeżeniem § 2 – 4, uważa siê różnicowanie przez pracodawcê sytuacji pracownika z jednej lub kilku przyczyn określonych w art. 183a § 1, którego skutkiem jest w szczególności:

1) odmowa nawiązania lub rozwiązania stosunku pracy,
2) niekorzystne ukształtowanie wynagrodzenia za pracê lub innych warunków zatrudnienia albo pominiêcie przy awansowaniu lub przyznawaniu innych świadczeą związanych z pracą,
3) pominiêcie przy typowaniu do udziału w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe – chyba, że pracodawca udowodni, że kierował siê obiektywnymi powodami.

§ 2. Zasady równego traktowania w zatrudnieniu nie naruszają działania, proporcjonalnie do osiągniêcia zgodnego z prawem celu różnicowania sytuacji pracownika, polegające na:

1) niezatrudnianiu pracownika z jednej lub kilku przyczyn określonych w art. 183a § 1, jeżeli rodzaj pracy lub warunki jej wykonywania powodują, że przyczyna lub przyczyny wymienione w tym przepisie są rzeczywistym i decydującym wymaganiem zawodowym stawianym pracownikowi,
2) wypowiedzeniu pracownikowi warunków zatrudnienia w zakresie wymiaru czasu pracy, jeżeli jest to uzasadnione przyczynami niedotyczącymi pracowników bez powoływania siê na inną przyczynê lub inne przyczyny wymienione w art. 183a § 1,
3) stosowaniu środków, które różnicują sytuacjê prawną pracownika, ze wzglêdu na ochronê rodzicielstwa lub niepełnosprawnośŚ,
4) stosowaniu kryterium stażu pracy przy ustalaniu warunków zatrudnienia i zwalniania pracowników, zasad wynagradzania i awansowania oraz dostêpu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych, co uzasadnia odmienne traktowanie pracowników ze wzglêdu na wiek.

§ 3. Nie stanowią naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu działania podejmowane przez określony czas, zmierzające do wyrównywania szans wszystkich lub znacznej liczby pracowników wyróżnionych z jednej lub kilku przyczyn określonych w art. 183a § 1, przez zmniejszenie na korzyśŚ takich pracowników faktycznych nierówności, w zakresie określonym w tym przepisie.

§ 4. Różnicowanie pracowników ze wzglêdu na religiê lub wyznanie nie stanowi naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu, jeżeli w związku z rodzajem i charakterem działalności prowadzonej w ramach kościołów i innych związków wyznaniowych, a także organizacji, których cel działania pozostaje w bezpośrednim związku z religią lub wyznaniem, religia lub wyznanie pracownika stanowi istotne, uzasadnione i usprawiedliwione wymaganie zawodowe.

Art. 183c
(prawo do jednakowego wynagrodzenia)

§ 1. Pracownicy mają prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracê lub za pracê o jednakowej wartości.

§ 2. Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia, bez wzglêdu na ich nazwê i charakter, a także inne świadczenia związane z pracą, przyznawane pracownikom w formie pieniêżnej lub w innej formie niż pieniêżna.

§ 3. Pracami o jednakowej wartości są prace, których wykonywanie wymaga od pracowników porównywalnych kwalifikacji zawodowych, potwierdzonych dokumentami przewidzianymi w odrêbnych przepisach lub praktyką i doświadczeniem zawodowym, a także porównywalnej odpowiedzialności i wysiłku.

 

Art. 183d
(odszkodowanie za naruszenie zasady równego traktowania)

Osoba, wobec której pracodawca naruszył zasadê równego traktowania w zatrudnieniu, ma prawo do odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracê, ustalane na podstawie odrêbnych przepisów.

Art. 183e
(uprawnienie z tytułu naruszenia zasady równego traktowania)

§ 1. Skorzystanie przez pracownika z uprawnieą przysługujących z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu nie może byŚ podstawą niekorzystnego traktowania pracownika, a także nie może powodowaŚ jakichkolwiek negatywnych konsekwencji wobec pracownika, zwłaszcza nie może stanowiŚ przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie przez pracodawcê stosunku pracy lub jego rozwiązanie bez wypowiedzenia.

§ 2. Przepis § 1 stosuje siê odpowiednio do pracownika, który udzielił w jakiejkolwiek formie wsparcia pracownikowi korzystającemu z uprawnieą przysługujących z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu.


Wersja do druku


Liczba odsłon:  2556

Treść wytworzył(a): Bożenna Sil - Wydział Organizacyjny, 2010-10-19 10:00:00

Treść wprowadził(a):  Sebastian Wójcik, 2010-10-19 19:53:46

Poprzednia wersja dokumentu z dnia:  2010-10-19 19:52:17